Kritika filma by Anđelo Jurkas: Šaptač – Kilava kopija “Kad jaganjci utihnu” i ekranizacija krimi bestsellera

Kad osmogodišnji unuk umirovljenog detektiva Petea Willisa (Robert De Niro) nestane, otac dječaka i piscem krimića, otuđeni Willisov sin (Adam Scott), mora se pomiriti s ocem koji je prije desetljećima uhitio serijskog ubojicu djece zvanog Šaptač. Uskoro postaje jasno da netko oponaša stari modus operandi, pa Willis i detektivka Amanda Beck (Michelle Monaghan) moraju posjetiti zatvorenog ubojicu ne bi li otkrili je li riječ o imitatoru ili je pravi počinitelj cijelo vrijeme bio na slobodi.

 

 

 

 

 

 

View this post on Instagram

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A post shared by Lieba Niteout (@liebaness)

Ashcroft, koji je 2024. iznenadio solidnim “The Rule of Jenny Pen” posustaje pred žanrovskom inercijom psihološkog trilera toliko razvučenog od Kad jaganjci utihnu do Copycata da ne izgleda kao adaptacija bestselera Alexa Northa (scenaristi Ben Jacoby i Chase Palmer). Scenarij je shemataki uredan, ritam zbijen ispod dva sata, ali film gotovo demonstrativno posuđuje inventar trilera o lovcima na djecoubojice od atmosferskog ruralnog krajolika, preko oca s neriješenim odnosom prema vlastitom ocu, do klasičnog zatvorskog dvoboja pogleda i suvišnog crescenda u zatvorskoj ćeliji. 

Najizravniji dug je prema remek djelu “Kad jaganjci utihnu” obzirom da mu struktura “lov na ubojicu preko drugog, zatvorenog ubojice” doslovno biva prepisana, dok Willis i Beck posjećuju osuđenika iza rešetaka kao Clarice Starling Lectera, koristeći njegovu psihopatologiju kao kompas za pronalazak trenutnog počinitelja. A završna scena, u kojoj detektivka prepoznaje pravog ubojicu usred naizgled nevine interakcije, gotovo je citat Demmeove režije prepoznavanja, samo bez one hladnoće koja je originalu davala egzistencijalnu težinu.

 

De Niro na autopilotu glumi kao da mu se ne da osobito ali i takav odrađuje posao s uvriježenom, pomalo automatskom gravitas-formulom, Monaghan je uvjerljivija u ulozi mlađe partnerice koja preuzima inicijativu potrage, Adam Scott glumi jednu te istu rolu šmokljanskog polubrata Toma Cruisea u svim ukazanjima, dok se Michael Keaton pojavljuje u epizodnoj, ali upečatljivoj ulozi najstrašnijeg zločinca ekrana. 

 

Pravite li se da spomenuti raniji filmovi ne postoje – rezultat je gledljiv, tempom discipliniran, no posve predvidljiv proizvod koji se oslanja na prepoznatljivost posuđenih rješenja umjesto na vlastiti glas unutar žanra.